Ik heb meestal wel een mening. Maar die verandert nogal vaak. Dus misschien heb ik dan nooit een mening?
Tzelfde met weten wat ik wil. Ik weet het. Maar dan weet ik weer iets anders.
Ik ga leren zwijgen. Dat is mijn mening over mezelf vandaag. Te veel nutteloze dingen.
Ik kijk graag. Ik ben visueel (ook al hoor ik ook graag die lieve woordjes van mijn lief). Het oog moet ook wat natuurlijk. Dus wanneer ik een lekker wijf tegenkom, geniet ik daar echt van. En als ik een lekkere vent tegenkom, doe ik net hetzelfde. Het is enkel leuker om te zeggen dat het een lekker wijf is dan een lekkere vent. Want a) wijven zijn sowieso lekkerder b) wijven, da loopt precies meer rond dan venten en c) zeggen tegen ne vent da da ne lekkere vent is, doet het gesprek soms nekeer vastlopen. Al kan het omgekeerde ook wel voorvallen. Of course.
My guilty pleasure is dus kijken. Niet bekeken worden he, ah nee, daar heb ik maar op 3 momenten in mijn hele leven van kunnen genieten. Achteraf dan toch, omdat het op het best passende moment ever was.
Die andere guilty pleasure is eten. I love food. En vooral koekskes. En gewoon beschuit, daar kan ik ook al van genieten. Tijdens het werk, eet ik. That’s me. I’m guilty as hell.
Met die wijvenweek, ik ging daar eigenlijk niet aan meedoen. Maar toen ik mezelf betrapte op het lezen van al die blogposts, vond ik da plots wel cool. Nekeer een echt wijf spelen. Ik speel deze week de rol van een keilekker foorwijf die nog nekeer slim is ook. Spelen he, dus als ge mij nekeer ziet in het echt: ik ben zo ni..
Maar soit. Het onderwerp van de dag is blijkbaar make-up en al die zaken die daarbij horen. “Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten.” Awel, sinds 16 augustus van dees jaar moogt ge mij een beetje verslaafd noemen. Op exact die datum is het begonnen (volgens het contract een beetje vroeger, maar jah, de 15e is blijkbaar ne feestdag..). Dat was het moment dat ik mijn eerste stapje in een beauty-bedrijf zetten, in een wijvenbedrijf. Lekkere wijfen, al dan niet met kindjes, al dan niet schoon zwanger.
Ik kwam daar binnen met een enorme allergische plek op mijnen kinnebak en voelde mij eigenlijk niet echt thuis. Maar plots kwam de skincare-god op mij af. Een hollandse skincare-godin nogwel, want die gaf mij productjes en hupsakee, een maandje later zag mijnen kinnebak er weer glad en normaal uit. En sindsdien zijn we van kwaad naar erger gegaan (in de positieve zin dan he). Mijn routine? Awel, verschiet ni, maar tis veel meer dan in den tijd dat ik ongewassen en ongekamd naar de lessen ging.
In the morning: 3-stappen plan van Clinique, voor de gevoelige huid jawel. Daarna een serumke erover, of 2, afhankelijk van hoe lang het heeft geduurd om uit bed te geraken (Advanced Night Repair en/of Idealist Even Skintone Illuminator), en dan, afhankelijk van het weer, Moisture Surge Intense. Alleen bij koud weer, want sinds het zonneke schijnt is mijn lief de enige die dat potje nog opendoet. En dan, ja, dan is het hek van de dam. Le make-up naturellement. Afpoederen met wat Hema Mineral Powder, dan een MACblushje derover en mascara van ofwel Estée Lauder ofwel MAC. En dan nog MAC lippenbalsemke derover. Das tijdens de winter, laten we maar niet beginnen over de zomer..
En ‘s avonds doen we dat er gewoon allemaal af. Nix speciaal, gewoon met mijn groot potteke van Philosophy dat ik heb gekocht in NY. Int weekend misschien eens een maskerke, maar ni overdrijven he.
I know I know. Uiteindelijk valt da allemaal goed mee. Maar als je weet dat ik op een half jaar van 0 naar dit ben gegaan, vind ik da toch een beetje lachwekkend.
En eigenlijk is da nog maar den helft..
