Tag Archive for 'School'

Om maar eens te zeggen..

(source unknown)

Om maar eens te zeggen dat ik een prachtige week achter de rug heb.
Om maar eens te zeggen dat ik een superleuk cadeautje heb gekregen van Eva.
Om maar eens te zeggen dat ik verliefd ben op het leven.
Om maar eens te zeggen dat ik maandag 1 van de wildvreemden was en zondag 1 van de bende.
Om maar eens te zeggen dat ik verliefd ben op Brussel.
Om maar eens te zeggen dat ik mij keihard amuseer.
Om maar eens te zeggen dat ik van afro-kapsels hou.
Om maar eens te zeggen dat ik blijkbaar weet wat ik wil.
Om maar eens te zeggen dat ik een bitch ben in de beste zin van het woord.
Om maar eens te zeggen dat ik binnenkort op tv te zien zal zijn.
Om maar eens te zeggen dat ik nog sneller in een paar magazines te zien zal zijn.
Om maar eens te zeggen dat ik nog veel meer te vertellen heb maar nu even geen tijd heb.

Ik ben gelukkig. Op dit allereigenste moment.

Je ne suis pas ton chien

(via We Heart It)

Soms kan het snel gaan. En op andere momenten heb ik het gevoel dat de tijd stilstaat. Gelukkig komt dat laatste niet veel meer voor, I want to be busy as much as I can. Genieten van het leven, alle kansen grijpen die er te grijpen zijn. De laatste jaren heb ik er veel door de vingers laten glippen, deels door personen die me tegenhielden mezelf te zijn, deels door omstandigheden maar grotendeels door mezelf. Maar ondertussen zitten er ballen aan mijn lijf, denk ik weer aan mezelf ipv constant aan anderen en loopt het leven vlotjes met af en toe een kink in de kabel. Zoals het hoort dus.

En door die ballen die ik heb gekweekt, zat ik afgelopen woensdag in Brussel, op een kennismakingsdag van “Ik ben je hond niet/Je ne suis pas ton chien“. Mijn stageplaats van februari tot juni. Een dag die startte in het Nederlands, na 5 minuten al overging naar het Frans en tussendoor kwam er ook nog eens Engels, Spaans en Libanees naar boven. Gelukkig mocht ik het op Nederlands, Frans en Engels houden :) Op zich geen groot probleem, maar we werden een ganse dag gevolgd door een productiehuis die van het hele avontuur een tv-serie gaat maken. Ook deze keer: daar heb je ballen voor nodig hoor! Nu heb ik al wat camera-ervaring (*kuch kuch*), maar om jezelf volledig bloot te geven met een camera die op een halve meter van je gezicht staat, dat is iets gans anders! Gelukkig ben ik weer de moeilijke in de groep, aangezien mijn stage pas vanaf februari begint, dus in televisietermen ga ik gewoon een bij-rolletje hebben dit seizoen. Haha. Hoor mij hier bezig. Geef mij maar werk achter de camera ipv ervoor. That’s what I want. Of in een reclamebureau. That’s what I get.

En volgende week ben ik nog eens in Brussel te vinden. Onder de term bootcamp gaan we met een man of 10 de beginselen van ons eigen reclamebureau uitdenken, samen met wat drank, weinig slaap en veel gelach. Alweer met die camera’s. Gok ik. Want die dingen komen wanneer ze willen komen. En dan staat ze daar, uw superschoon uitzicht te blokkeren om alles vast te leggen voor “den televies”..

Where did the fun go to?

foto: ByLaauraa

Hoe mijn volgende weken eruit zien? Voornamelijk naar de lessen gaan, studeren, eten en slapen. Op 1 juni heb ik m’n eerste examen en hoewel ik mooi een leerschema had opgesteld, heb ik me deze keer enorm vergist als het gaat om aantal studie-uren. Bad bad me.
Resultaat? Overdosis stress, hartkloppingen en volgens mij heb ik gisteren m’n eerste hyperventilatie-aanval gehad in lange tijd. Om dan tussendoor ook nog eens naar de les te moeten (een blokperiode kennen ze op m’n school niet), het huishouden te doen en happy rond te lopen… Wel ja, laat me zeggen dat het 1 van de moeilijkste periodes in lange tijd is.

Wat ik best raar vind is het volgende: nu heb ik al 9-tal examenperiodes meegemaakt in het hoger onderwijs (waarvan sommige maar een weekje duurden, maar stress is stress), maar deze keer *voel* ik het echt. Van hartkloppingen had ik voordien nooit echt last, en hyperventileren, yeah, laat me zeggen dat school nog nooit een aanval heeft kunnen uitlokken :) Vroeger was het gewoon een gevoel van: we zien wel. Deze keer blijkbaar niet!

Ik gok dat ik er nu zoveel last van heb omdat ik dit diploma écht wil hebben. Het is niet zomaar een papiertje meer, het is iets waarvoor ik superhard wil werken en waar ik dan ook écht goed in wil zijn. En ik weet gewoon dat ik het kan, ik moet enkel m’n docenten kunnen overtuigen.

Ach ja. Uiteindelijk komt alles goed. Ik doe m’n best om niet in augustus te moeten terugkeren (het zou m’n eerste keer zijn dat ik een tweede zit zou hebben!) maar als het zo is, is het zo. Meer dan je best kan je niet doen. Ik doe wat ik kan, wanneer ik kan. Nu moet enkel m’n lijf nog beseffen dat het niet tilt moet slaan :)

Wat ik nu eigenlijk wil zeggen: het zal hier een beetje stiller zijn dan anders. Ik heb enkele postjes klaargezet, maar het zou best kunnen dat er een weekje niets nieuws op deze blog gaat verschijnen. Wie toch wil weten wat er in m’n hoofd omgaat: je kan me altijd toevoegen op Twitter, maar dan moet je wel tegen de stress-tweets kunnen :)