(Beni Ishaque Luthor)
Op dit moment voel ik me echt superrot. Ik heb tot gisterenavond met migraine gezeten waardoor ik amper iets voor m’n examen van maandag heb kunnen doen, een examen dat sowieso al moeilijk ging zijn. En dan komt daar nog bij dat ik in m’n standaard-dipje zit van “wie ben ik?“, “die mensen vinden me echt dom en saai” en “wat ga ik nu in hemelsnaam met m’n leven uitsteken?“.
Standaard-dip. Komt best vaak voor, maar leuk is het absoluut niet. Want volgende week sta ik weer te springen en te lachen, weet ik perfect (well yeah, ongeveer toch) wie ik ben, realiseer ik me voor de honderdste maal dat het echt niet belangrijk is wat anderen over je denken en weet ik weer wat m’n dromen zijn.
Gek word ik ervan. Echt gek. Dan wil ik gewoon slapen tot het over gaat, of gewoon ergens naartoe gaan op m’n eentje. Maar dat lukt nu niet he. Want ik zit nog iets langer dan een week gekluisterd aan m’n bureaustoel, terwijl ik tijdens m’n pauzes de mensen rondom me ook gek maak.
Maar langs de andere kant: ik geniet van m’n handcrème te gebruiken, van m’n retro-lampje dat ik nu wat vaker kan aandoen (omdat m’n sta-lamp het heeft opgegeven), en van m’n nagels te doen terwijl ik voor school aan het werken ben. Om positief te blijven he ;)
